Otizm, erken çocuklukta fark edilen ve çocuğun iletişim, sosyal etkileşim ve davranış biçimlerini etkileyen nörogelişimsel bir farklılıktır. Her çocukta etkilenme düzeyi farklıdır; bu nedenle “otizm spektrumu” ifadesi kullanılır. Genellikle 2–3 yaş civarında belirtiler ortaya çıkar: göz teması kurmama, konuşma gecikmesi, tekrarlayan hareketler ve duyusal hassasiyetler gibi. Erken tanı, çocuğun iletişim ve sosyal becerilerinin gelişimi için kritik öneme sahiptir. Uzman değerlendirmesi, bireyselleştirilmiş eğitim ve aile desteğiyle süreç yönetilebilir. Otizm zamanla “geçen” bir durum değil, doğru yaklaşımla gelişimi desteklenebilen bir farklılıktır.